Omdat bijna alle ouders/verzorgers zo heerlijk nieuwsgierig zijn over wie ik ben en hoe ik mijn talent heb ontdekt en ben gaan gebruiken, dacht ik: oké, dan schrijf ik ook maar een pagina over mezelf!

Als kind voelde en zag ik altijd al meer dan wat een gemiddeld mens dagelijks kan waarnemen: ik kon toen al feilloos aanvoelen hoe mensen zich daadwerkelijk voelden. Ik kon in mijn kindertijd al bij anderen mensen fysieke en emotionele pijn waarnemen. Er gingen behoorlijk wat jaren overheen voordat ik de conclusie trok dat andere mensen doorgaans niet zo’n grote gevoelswereld hebben als ik.

Zo rond m’n 25e  realiseerde ik me dat het bijzonder is wat ik allemaal kan waarnemen en dat ik daar vervolgens ook iets mee kan doen. Toen wist ik dat ik m’n talent niet meer voor mezelf moest houden, maar dat ik dat moest gaan inzetten om mensen te helpen. Het laatste zetje om écht aan het werk te gaan, kreeg ik tijdens een mooi gesprek met een monnik in Myanmar. Hij riep mij naar zich toe en zei direct: “Jij bent een healer en daar moet je iets mee doen!” Dit was natuurlijk een life-changing moment! Deze mooie ontmoeting was voor mij de doorslag om na mijn rondreis direct mijn eigen praktijk te starten. In eerste instantie voor iedereen, na 2 jaar alleen voor kinderen en tieners.

Kinderen zijn m’n lievelingsmensen! Wij spreken dezelfde taal: no nonsense, liefdevol, er is altijd ruimte voor een grapje, er is geen hiërarchie tussen ons. Als we bezig zijn in de praktijk lijken het misschien vaak gezellige kletspraatjes, maar in de tussentijd zijn we ook hard aan het werk om de ongewenste energie (trauma) op te ruimen. Waar ik ook zo van geniet is dat kinderen over het algemeen makkelijk switchen van onderwerp: op het ene moment bespreken wij de struggles van het leven of de heftige gebeurtenissen die een kind heeft meegemaakt en 1,5e minuut later zitten wij vol in een gesprek over de grappige hond van de buurvrouw. Deze vibe past bij mij: hard en hart werken aan de trauma’s, maar ook de kneuterige gezelligheid.

Elke dag geniet ik van de wonderlijke samenwerkingen met prematuur-geboren kinderen. Zij zijn echt “mijn” kinderen. Het zijn echte vechtersbazen met veel levensenergie! Zij hebben een bepaalde power om te willen (over)leven die mij onwijs aanspreekt. Ook de gevoeligheid van bijna alle prematuur-geboren kinderen raakt mij. Zij hebben iets krachtigs overwonnen na een turbulente start (met soms een jarenlange nasleep). Deze vechtersmentaliteit spreekt mij ontzettend aan!

Mijn werk doe ik met heel veel liefde en compassie: alles voor de lieve kinderen! Om de intense sessies zelf te verwerken, ga ik elke dag met m’n super ondeugende hond Meneer Janssen naar het bos of het strand. Zo kunnen wij allebei lekker de dag van ons laten afwaaien.

Ik geniet naast m’n werk enorm van (dans)theater, de gezelligheid en humor van mijn lieve vrienden, goede gesprekken, muziek van Ólafur Arnalds (maar Beyoncé blijft natuurlijk ook altijd geweldig!) en eindeloos natafelen na lekker eten met goed gezelschap. Ik vind het ook echt heel leuk om teksten uit te werken om mijn kennis over traumaverwerking te delen. Natuurlijk moet ik naast m’n energieke leven ook wel eens relaxen, maar ik ben liever actief bezig met m’n missie om een goed platform te creëren voor prematuur-geboren kinderen.